آریا معصومی

برنده جایزه شعر بنیاد ژاله اصفهانی

تنهایی ات را گردن کسی نیانداز

تنهای ات را گردن کسی نیانداز

ماشین ها در حرکت اند

زمین کماکان می چرخد

خورشید هنوز تابان است

جهان از حرکت نایستاده

رابطه ها سرد شده

سال ها در کنار هم میایستیم

شبیه دو مجسمه

بدون اینکه قلبی در میان باشد

بارها از کنار هم میگذریم

در جستجوی کسی که به سادگی

از کنارمان گذشت

و به سمت انقراض میرویم

مجسمه پادشاهی هستم

میترسم از تنهایی

انقدر تنها

که از بلندای خودم سقوط کنم

پس دست تکان میدهم

برای اتوبوس ها

برای تمام صندلی های خالی

و این را فقط کسی میفهمد

که روی دو صندلی اخر دراز می کشد

تا خیال کسی که رفته

کنارش ننشیند

و این را فقط کسی میفهمد

که صدای موتور زیباترین آهنگی که شنیده

وقتی که هق هق گریه هایش در ان گم میشود

Do not blame anyone else

Aria Masoumi

Winner of Jaleh Esfahani poetry prize

Translated by: Rouhi Shafi

Do not blame anyone else

The cars are moving

as usual

The sun is shining

as usual

The world is moving

as usual

relations have cooled down

Standing alongside each other

for years

like two statutes

Without a heart in between

Crossing each other’s path

looking for the one

who just passed by us

and walking towards destruction

I am the statute of a king

afraid of loneliness

so lonely

to fall from my heights

I wave at the empty buses

.and the empty seats

The only one who understands

is the one who lies down on the last two seats

so the thoughts of the one who has left

does not remain there

The one who understands

is the one

who hears the sound of the final notes

as his sobs are lost in it

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *